{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} ℃ {{weatherData.main.temp}}

کدخبر : 2073
خبرنگار:

دفترچه‌ای از طراحی‌‌ها و چاپ‌ها و نوشته‌های گوگن از زمان اقامتش در پلی‌نزی سال آینده برای اولین بار در انگلیس به نمایش درمی‌آید. این دفترچه با حدود ۳۰ طراحی و دست نوشته‌های هنرمند توسط گالری کورتالد لندن خریداری شده و اسرار جدیدی از این هنرمند را فاش خواهد کرد.

هنرام‌روز: این دفترچه پیش نویس کتاب خاطرات هنرمند است و دوماه قبل از مرگ گوگن در سال ۱۹۰۳ به پایان رسیده‌است و با اینکه پیش از این چند بار چاپ شده اما حداقل ۵۰ سال اخیر نسخه اصلی آن دیده نشده‌بود.

گالری کورتالد لندن این دفتر را به قیمت ۶.۵ میلیون پوند خریده‌است و یکی از مهمترین نسخه‌های خطی هنرمندان است که بعد از جنگ جهانی دوم توسط یک مجموعه ملی انگلیسی خریداری شده‌است.

این دفترچه در قطعی نزدیک به ورق a4 در کلبه گوگن در پلی‌نزی فرانسه خلق شده و شامل ۲۱۳ صفحه متن، هشت صفحه تمام نقاشی شده و دو طراحی درکنار متن و ۱۹ طراحی است و چند چاپ هم ژاپنی هم که از آثار هنری مورد علاقه گوگن بودند در بین صفحات آن موجود است و پشت جلد این دفترچه طراحی از آلبرشت دورر چاپ شده.

در این دفتر دست نوشته‌هایی از گوگن موجود است که نظرش را درباره دیگر هنرمندان دگا ، پیسارو ، سینیاک و سزان در آن شرح داده. از همه مهمتر ، خاطراتی از ۹ هفته اقامتش با ون‌گوگ در خانه زرد در آرل در بین دست نوشته‌های این دفتر موجود است که با بریدن گوش ون گوگ پایان یافت. گوگن دراین یادداشت‌ها در پی توجیه خود و سرزنش ونگوگ است. در صفحاتی دیگر در باره منتقدان هنری پاریس نوشته که استعداد او را درک نکردند.

در بخش داخلی جلد دفترچه کلمات «گریه کردن ، رنج بردن ، مردن / خندیدن ، زندگی کردن ، لذت بردن» به زبان فرانسه نوشته شده‌است.

گوگن امیدوار بود که این نسخه در فرانسه و قبل از مرگش منتشر شود و آن را برای دوست منتقد بلژیکی خود آندره فونتیناس، که در پاریس ساکن بود، ارسال کرد. اما به دلیل اینکه گوگن در آن زمان هنرمند شناخته شده‌ای نبود به چاپ نرسید و فونتیناس آن را در سال ۱۹۰۷ به همسر سابق گوگن داد و در سال ۱۹۱۴ به کرت ولف ناشر المانی فروخته شد و چهار سال بعد چاپ شد.

در همان سال  کرت ولف آن را به اریک ارنسنت شواباخ ناشر ثروتمند که متن را خودش شخصا به زبان المانی ترجمه کرد فروخت و بعد از آن این نسخه خطی به اریش گوریتس صاحب یک کارخانه نساجی و علاقه مند به هنر فروخته شد. گوریتس در زمان جنگ جهانی دوم به انگلیس گریخت و مجموعه‌ای از آثار هنری امپرسیونیست و اکسپرسیونیت آلمانی که داشت را به موزه تیت مدرن لندن اهدا کرد.

پس از مرگ گوریتس در سال ۱۹۵۵ مشخص شد که این نسخه به مجموعه دار نیویورکی جان فلمینگ رسیده و ۸۵هزار دلار ارزش دارد. پس از انجام اقدامات قانونی این دفترچه به یکی از نوه‌های فلمینگ رسید و او اخیرا این نسخه به جای مالیات بر ارث تحویل داده‌است.

گوگن یک بار آثارش و این دفترچه را «نامه‌های خصوصی من و رازهای من نامید» بنابراین این دفترچه می‌تواند اطلاعاتی جدید درباره آثار او را مشخص کند.

این نسخه خطی سال آینده برای بازدید عموم در انگلیس و بعد از بازگشایی گالری کورتالد به نمایش درمی‌آید.

 

  • AD3CC60E-4326-4A1B-9A4E-409DD9870A5C
  • 27926703-F0C8-43C7-B2F4-BB972C5983F6
  • 3FAA7852-1199-4657-BFAD-266F4815CD58
  • 18C8B71F-5B6E-496A-8D3E-A58F4BAF52D1
  • C084797B-840B-42C3-BCBD-EC0996AB7AE9
  • 9D38D571-703A-4DB7-A328-C6E1BAEC2B71
ارسال نظر:

  • پربازدیدترین ها
  • پربحث ترین ها