{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} ℃ {{weatherData.main.temp}}

کدخبر : 2275
مترجم: فرزانه شهریاری

ننت استرایچر ( 1769 -1833) سازنده پیانو ، آهنگساز ، مربی موسیقی و نویسنده آلمانی بود.او توسط تاریخ به حاشیه رانده شده، اما یکی از بهترین تولیدکنندگان پیانو در اروپا بود.

هنرام‌روز: شرکت ننت اشترایشر با داشتن انباری بزرگ که سالانه 60 تا 65 پیانو عظیم تولید می‌کرد  از نگاهی بسیاری به عنوان فاخرترین شرکت در وین مطرح و شناخته شد.

06nannette-1-superJumbo

کتابخانه و موزه مورگان طرح اصلی و اولیه سونات پیانو بتهون را در اختیار دارد.  وینسنت نوولو  ناشر انگلیسی می نویسد که اسنادش توسط خانم اشترایشر که صمیمی‌ترین دوست بتهوون بوده است به او داده شده است.

جایگاه به حاشیه رانده شده ننت در تاریخ در خطوط خط خورده محصور شده است. درحالی که او درواقع یکی از نزدیکترین دوستان بتهوون است.او همچنین یکی از بهترین سازندگان پیانو در اروپا بود. او صاحب شرکت شخصی خودش بود و همسرش یوهان آندریاس اشترایشر پیانیست و معلم را برای مدیریت امور فروش، دفترداری و مکاتبات تجاری در نظر گرفت. اما بسیاری از محققان، شاید  اینکه زنی از قرن هجدهم می تواند پیانو بسازد را غیرقابل تصور دیده‌اند و آندریاس را به سازنده و نانت را به یاری سایه خود تبدیل کرده اند.

06nannette-6-jumbo

طرحی اصلی از سوناتای پیانو "Hammerklavier" بتهوون.
در حاشیه: ناشر انگلیسی وینسنت نوولو می نویسد که اسناد توسط خانم اشترایشر یکی از قدیمی ترین و صادق ترین دوستان بتهوون به او داده شده است. ( کتابخانه و موزه مورگان ، نیویورک)

نانت ششمین فرزند یوهان آندریاس استاین، یک سازنده برجسته پیانو بود که چهره اصلی در تاریخ پیانو بود. وی مسئولیت اصلی طراحی اقدام موسوم به چکش آلمان را بر عهده داشت.مکانیزمی را که باعث می شود چکش ها به سیم بزنند بهبود بخشید که به عنوان "اقدام وین" شناخته شد. ننت در سن هشت سالگی، مقابل موتزارت نواخت، کسی که  وضعیت او را مورد نقد قرار داد.  اما اعتراف کرد که او با استعداد است و نبوغ دارد. دو سال بعد  او به بسیاری از فنون ساخت و ساز پدرش تسلط پیدا کرد و به عنوان فردی که در سنین جوانی به موفقیت‌های سنگین مکانیکی دست یافته است اعتبار و شهرت یافت.

پس از مرگ پدرش در سال 1792، ننت که 23 ساله بود ازدواج کرد ، پیانوها را با قایق حمل و تجارت خود را در وین راه اندازی کرد. او با برادر شانزده سالهاش، ماتئوس همکاری کرد و نام شرکت را از JA Stein به Geschwister گشویستر (خواهر و برادر) Stein تغییر داد. آن موقع زمان تحولات سریع در طراحی پیانو بود. با انتقال کنسرت ها از سالن های اشرافی به سالن های بزرگتر ، تولیدکنندگان تحت فشار بودند که سازهای سنگین تر و با طنین بیشتری تولید کنند.

بتهوون که سال ها قبل با ننت در آگسبورگ ملاقات کرده بود، برای یک کنسرت 1796 در براتیسلاوا درخواست کرد که یکی از پیانوهای ننت را قرض بگیرد. بتهوون به آندریاس نوشت و به شوخی گفت که این برای او بسیار خوب است، زیرا او در طلب "آزادی برای ایجاد لحن خاص خودش " بود. بعدتر در نامه‌ای  شکایت کرد که پیانو نسبت به همه سازها کمترین رشد را داشته و صدای چنگ می‌داده است.

merlin_179304960_186c22c9-b116-44aa-a4fc-b7af0360c385-jumbo

پیانو ساخته شده توسط شرکتی که به نانت و برادرش ماتئوس از پدرشان به ارث رسیده است.اعتبار...موزه هنر متروپولیتن

پیانوی شیک، ظریف با صدایی صاف با سبک اجرای قدرتمند و وحشی بتهوون متناسب نبود. آندرس در یک نوشته پیانیست بدون نام را قاتلی وحشی روی پیانو توصیف کرد. او نوشت: "در حال حاضر اولین آکوردها با چنان خشونتی نواخته خواهند شد که شما تعجب می کنید که آیا این نوازنده ناشنوا است.

متاسفانه این نظر یک پیشگویی بود. بتهوون تازه متوجه افت شنوایی‌اش شده اما به کسی نگفته بود. اگرچه بعدتر برای جبران ناشنوایی به سازی با صدای بلندتر احتیاج داشت او در این نقطه عمدتا علاقه‌مند به یافتن پیانویی بود که با بیش از حد پرانرژی بودن او سازگار باشد.

ننت پیش از این دامنه کیبوردهای خود را از پنج اکتاو به شش و نیم افزایش داده بود، اما در انجام سایر تغییرات عمده در طراحی اصلی پدرش کند بود. آن زمان، دوره‌ای استرس زا بود. در سال 1802، او مادر دو فرزند کوچک بود و پسر 6 ساله‌اش هم اخیراً درگذشته بود. او همچنین با برادرش در اختلاف بود و سرانجام این خواهر برادر تصمیم گرفتند شرکت را منحل کنند.

ماتیوس در یک روزنامه محلی تبلیغ کرد و خود را به عنوان وارث قانونی نام استین معرفی کرد. نانت که مایل نبود از ادعای خود چشم پوشی کند، اشتایر را  تأسیس کرد. او با رقابت سخت سازندگان محلی، مانند آنتون والتر  و همچنین تولید کنندگان فرانسوی و انگلیسی روبرو شد. بتهوون در سال 1803 یک ارارد فرانسوی خریداری کرده بود، اما او هرگز از فشار بر اشتایر برای ادامه دادن با قطعه‌های هنری جاه طلبانه دست برنداشت.

در سال 1809، ننت به طور قابل توجهی طراحی پدرش را بازیابی و کار کرد. و از بزرگترین، پرصداترین و محکم ترین پیانوهای وین رونمایی کرد. با داشتن انباری که سالانه 50 تا 65 پیانوی عظیم تولید میکرد، از نظر بسیاری اشتایر بهترین شرکت ساخت پیانو در این شهر بود.

06nannette-3-jumbo

در سال 1812، استرایچر یک سالن کنسرت 300 نفری در مجاورت نمایشگاه خود ساخت.

 

و پیانوها را با مجسمه نیم تنه از پیانیست های معروف، از جمله پوشش زندگی بتهوون که توسط مجسمه ساز فرانر کلاین ساخته شده بود تزیین کرد. کنسرت‌های آن‌جا افرادی از جمله بتهوون و هنرجویان آندریاس را به خود جلب کرد و به قطب زندگی موسیقی وین تبدیل شد.

ننت در آگوست 1817 ، توافق کرد که خانواده آشفته بتهوون را اداره کند و شغلی دیگر به دست آورد. بتهوون آن زمان در موقعیت بحرانی قرار داشت. شنوایی او بدتر  و همچنین دچار افت اقتصادی شده بود.

پس از 18 ماه،  بتهوون با نوشتن نامه‌ای 60 صفحه‌ای به ننت، به او دستور داد از لباسشویی‌اش مراقبت کند، جورابهایش را وصله کند و مواد غذایی بخرد، گردگیری کند و کفش‌هایش را واکس بزند. او که به طور عجیبی پارانوئید بود، اعتقاد داشت که خدمتکاران"حیوان صفت" برای سرقت و مسموم کردنش  با خواهر شوهرش تبانی و توطئه کرده‌اند.

06nannette-4-jumboروابط بتهوون با زنان همیشه زیاد و پراکنده بود. او عاشق اشراف زیبایی می شد که هرگز با یک فرد معمولی ازدواج نمی کردند. جز این با گسترش روابطش با فرزندان قصد داشت با زنان ازدواج کند.  ننت با سادگی و صورتی لاغر و چشمانش که مثل شاهین بود، زیبا نبود اما مهربان و سخاوتمند بود. و بتهوون او را نیکوکار خوب می‌خواند.

 

روابط بتهوون با او ممکن است موفقیت‌آمیزترین رابطه با یک زن باشد. ننت از کاستیهای او غافل نبود. او به ناشر، وینسنت نولو گفت که بتهوون حریص بوده و همیشه بی اعتماد است. اما در آن مرحله سازنده پیانو و پیانیست بیش از دو دهه با یکدیگر آشنا بودند و با هم ارتباط داشتند. و بر سر ارادت خود به پیانو باهم متحد بودند.

 با در اختیار گرفتن وظایف خانگی او، ننت راهی به سوی بتهوون برای نوشتن بلند پروازانه ترین سونات پیانوی خود یعنی "Hammerklavier" عظیم باز کرد. این کار طولانی تر و دشوارتر از سایر کارهای پیانوی او بود و به یک فوگ وحشی ختم شد. و همان برخی از کارهای او را هدایت کرد: "Missa Solemnis" ، "Diabelli" تغییرات و سمفونی نهم. اگرچه او اکنون از پیانوی برودوود انگلیسی استفاده می کرد، اما در نامه ای محرمانه به نانت گفت که استرایچر 1809 همیشه مورد علاقه او بوده.

نانت پنج سال بیشتر از  بتهوون زندگی کرد و در سال 1833، در سن 64 سالگی درگذشت. شرکت استرایچر  زیر نظر پسرش، یوهان باپتیست پیشرفت کرد و سپس نوهاش امیل، کسی که برای برامس پیانو میساخت، وقتی امیل بازنشسته شد، در سال 1896 بود که شرکت تعطیل شد.

merlin_179312655_8bb10247-9b5c-4c73-a191-b86bdb4b0934-superJumbo

ماکت پیانوی 1816  Nannette Streicher  که توسط مارگارت هود آغاز به کارد و توسط آن آکر به پایان رسید. اعتبار ... آن آکر

به نظر می رسد این پایان میراث ننت باشد. اما سازهای او، در موزه های سراسر جهان و در دستان قوی و زیرک زنانی که او در آن دمیده و از  آن الهام گرفتهاند، زندگی می کنند. در اواسط دهه 1960 ، هنگامی که مارگارت هود، هنرمند و خوشنویس،  شروع به ساخت سازهای هارپسیکورد ( یکی از سازهای کلاویه‌دار) کرد. وی پس از تحقیق در اروپا ، شروع به متخصص شدن در تولید مثل پیانوهای Streicher کرد و آنها را در کارگاه Platteville ، Wis. تولید کرد. او در حال ساخت یک استرایکر 1816 بزرگ شش و نیم اکتاوی بود که در سال 2008 درگذشت.

"آنه اکر"  که قبل از تحصیل در رشته ریاضیات و علوم کامپیوتر به عنوان پیانیست کنسرت آموزش دیده بود ، با خانم هود در ویسکانسین دیدار کرد. آنها بیش از عشقشان به موسیقی متعهد شدند. و خانم هود مربی خانگی خانم آکر شد. خانم آکر در حالی که از فرزندان خود مراقبت می کرد ، شروع به ساخت و تعمیر سازهای هارپسیکورد و پیانوهای عتیقه کرد و پس از مرگ دوستش ، تولید دوباره Streicher را از شوهر خانم هود خریداری کرد.

خانم آکر در مصاحبه ای گفت: "من برای او توضیح دادم که یک پیانو که توسط یک زن تحقیق و شروع شده است که یک  ماکت از یک پیانو است که توسط یک زن طراحی و ساخته شده است نیازمند آن است که توسط یک زن به اتمام برسد.

 پیانو- کار سه زن در طول دو قرن- اولین بار در جشنواره موسیقی اولیه بوستون در سال 2019 شروع به کار کرد. و آن سال سالگرد تولد 250 سالگی نانت بود.

 

منبع: www.nytimes.com
ارسال نظر:

  • پربازدیدترین ها
  • پربحث ترین ها