{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} ℃ {{weatherData.main.temp}}
آموزش
  • پویا آریانپور از وجود روش‌های سنتی در آموزش هنر ایران می‌گوید

    "پویا آریانپور" هنرمند و استاد دانشگاه در رشته نقاشی است. او می‌گوید مشکل آموزش در ایران تنها مربوط به دانشگاه نیست و از مدارس شروع می‌شود. چرا که مدرسه کودکانی با رویاها و آروزهایی بزرگ تحویل می‌گیرد و کسانی را با آرزوها و توانایی‌های کوچک پس می‌دهد. او عقیده دارد به عنوان مدرس باید روش "هم آموزی" را پیشه کرد و با توجه به حال هر هنرجو به او مطالبی جدید آموزش داد. او می‌گوید معلم هم باید در کلاس یاد بگیرد نه این‌که فقط یاد بدهد. "پویا آریانپور" معتقد است، روش‌های آموزشی هنر در ایران نیاز به بازبینی و به روز شدن، با توجه به شرایط اخلاقی و اجتماعی نسل جدید دارد.

  • گزارشی از کلاس‌های آزاد آموزش سینما در حوزه هنری

    حوزه هنری در زمینه آموزش رشته‌های مختلف هنری، تهیه‌کنندگی و ساخت فیلم‌های سینمایی و تولید فیلم‌نامه فعال است و به طور معمول سالانه افراد جدیدی را برای یادگیری دروس سینمایی جذب می‌کند. این مجموعه که به عنوان یکی از نهادهای انقلابی و اسلامی در کشور شناخته می‌شود، چندین سال است که برای هنرجوهای جوان کلاس‌های نظری و عملی برگزار می کند

  • فهرست قیمتِ آموزشِ بازیگری و فیلم سازی، در آموزشگاه های معتبر سینمایی کشور

    در پیِ پرونده‌ی آموزش در هنر، اقتصاد هنر آنلاین ارقامی که آموزشگاه ها از افراد برای حضور در کلاسهای هنری اخذ می کنند بررسی می کند. قیمت هادر دور رشته‌ی فیلم سازی و بازیگری، بر اساس تومان و تا تاریخ شهریور ماه 1398 به دست آمده اند

  • اقتصاد هنر آنلاین بررسی می کند

    افرادی که رویای بازیگر یا کارگردان شدن را در سر دارند و روش دوم را انتخاب می‌کنند با مراجعه به آموزشگاه‌ها و موسسات سینمایی سعی دارند به خواسته‌‌ی خود نزدیک شوند. کلاس‌های بازیگری و کارگردانی نیز در تبلیغات خود اینطور بیان می‌کنند که می‌توانند افراد را در رسیدن به این هدف‌ها همراهی کنند. شکی نیست برای ورود به این عرصه هر فرد نیازمند آموزش‌ است. داشتن استعداد به خودی خود کافی نیست و برای فعالیت در هر یک از این زمینه‌ها داشتن مهارت‌هایی لازم است، اما در این کلاس‌ها چه مقدار از این مهارت‌ و آموزش‌های لازم به هنرجویان ارائه می‌شود؟

  • خوانش منتقدانه محمدرضا شفیعی کدکنی از نظام آموزشی ایران

    "محمدرضا شفیعی کدکنی" را امروز کاریزماتیک‌ترین مرد فرهنگ ایران و نظام آکادمیک‌ش می‌دانم. پیرمردِ شلوارجین‌پوشی که موهایش سفید شد و هنوز دست بر نرده‌های چوبی دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران می‌کشد و پله‌ها را بالا می‌رود تا پرشورترین کلاس‌های دانشگاهی چند دههٔ اخیر ایران را برگزار کند. او‌را باید تافتهٔ جدابافتهٔ هر دو نظام آموزشی حوزه و دانشگاه دانست.

  • به مناسبت سالمرگ "هانیبال الخاص"

    "هانیبال الخاص" از نقاشان نوگرای معاصر ایران بود که بیش از 35 سال از زندگیش را در آموزش سپری کرد، اما همواره نقاشی بر کارهای دیگرش سایه افکنده بود. او در "هنرستان پسران"، "دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران"، "دانشکده مانتی سلو ایالت ایلینوی آمریکا" و "دانشگاه آزاد" تدریس کرد، اما به گفته خودش نه حقوق بازنشستگی می گرفت و نه بیمه پزشکی داشت.

  • در حال حاضر تدریس موسیقی در کشور ما متعلق به دو گروه از افراد است، که به آموزش می پردازند. گروه اول افراد تحصیل کرده ی موسیقی و باسواد در این حیطه هستند که در زمینه تحصیل خود آموزش می دهند و این به نوبه ی خود بسیار خوب است. گروه دوم اما متاسفانه افرادی هستند که هیچ گونه سواد آکادمیک در زمینه ی موسیقی ندارند و رشته ی تحصیلی شان به صورت تخصصی رشته ی دیگری می باشد و با فراگرفتن یک ساز، مشغول آموزش و تدریس در زمینه ی موسیقی هستند

  • "معصومه مظفری" در گفت‌وگو با اقتصاد هنرآنلاین از دغدغه‌های یک نقاش تمام وقت می‌گوید؛

    "معصومه مظفری"بعد از سال‌ها مطالعه و فعالیت در زمینه نقاشی، اکنون می‌تواند بگوید یک نقاش تمام وقت است. این هنرمند در کارنامه کاری خود تدریس نقاشی و تاریخ هنر در دانشگاه و آتلیه شخصی‌اش را دارد. همچنین به مدت شش سال مدیریت "انجمن نقاشان ایران" را بر عهده داشته‌است. خانم مظفری در گفت‌وگو با اقتصادهنرآنلاین از دغدغه‌های مدیریت و تصمیم گیری در انجمن نقاشان می‌گوید و معتقد است فعالیته‌های جانبی در زمینه هنر مثل سخنرانی و داوری زمان زیادی از افراد فعال در این زمینه‌ها می‌گیرد و هنرمندان نقاشی که این فعالیت‌ها را انجام می‌دهند، بعد از چند سال به نفع نقاشی کردن از چنین فعالیت‌هایی فاصله می‌گیرند. خانم مظفری معتقد است در راه هنر هیچ‌گاه فکر نمی‌کنی که زیر پایت محکم شده‌است و اگر روزی چنین تصوری داشته‌باشی یعنی متوقف شده‌‌ای.

  • یادداشت یک معلم هنرِکودکان

    در طول تحصیل، هفته ای یک زنگ به آموزش هنر اختصاص دارد. در بعضی از مدارس ساعت هنر جایگزین کلاس تقویتی درس‌های دیگر می‌شود(این بیشتر در پایه‌های بالاتر تحصیل اتفاق می‌افتد) و حتی در مدارسی که هم زنگ هنر دارند، گاهی کلاس را معلم غیر متخصص در زمینه هنر اداره می‌کند، کلاس هنر به بازی و تفریح یا کپی کردن یک طرح آماده می‌گذرد. دست مزد آموزش درایران، دستمزد حداقلی است. اما فضاهای آموزشی برای معلمین هنری حقوقی کمتر از همین حداقل را در نظر می‌گیرد. در کنار تمام این‌ها گذر از مراحل گزینشی برای ورود به مدرسه به عنوان یک معلم، آن هم معلمی برای درسی که یک روز در هفته کلاس دارد، برای بعضی از متخصصان قابل قبول نیست. البته کلاس‌های هنر در بعضی ازمدارس هم با معلم متخصص برگزار می‌شوند. پدر و مادربچه‌ها، برای فرزندشان وسایل نقاشی می‌خرند و توقع دارند هفته بعدی با طی کردن 4 ساعت کلاس هنر "پیکاسو" تحویل بگیرند. تمام این اتفاقات باعث می‌شود آموزش هنر رفته رفته در مدراس به امری دردسر ساز و بی اهمیت تبدیل شود.

  • "شادی نویانی" در گفت‌وگو با اقتصاد هنرآنلاین آموزش هنر را دسته بندی می‌کند؛

    "شادی نویانی" هنرمندی نقاش است ودر عین حال سابقه‌ی 14 ساله‌ی تدریس هنر دارد. این هنرمند در تمام این سال‌ها توانسته‌است هم آثارشخصی خود را خلق کند و هم به تدریس هنر بپردازد. اومعتقد است، روند شکل‌گیری تاریخ هنر، روند کندی است و جریانی که امروز در هنر ایجاد می‌شود، شاید سال‌ها بعد شناخته‌شود. شادی نویانی آموزش هنر را به بخش‌های مختلف تفکیک می‌کند، و با توجه با شناختش از فضای هنرهای تجسمی ایران می‌گوید، فارغ‌التحصیلان هنر در دانشگاه، جمع بندی ایده و خلق یک مجموعه منسجم را یاد نمی‌گیرند. این هنرمند می‌گوید، هر فارغ‌التحصیل هنر می‌تواند به بخش‌های مختلف مشاغل هنری جذب شود و قرار نیست تمام دانشجویان هنرمند شوند. با توجه به شناخت شادی نویانی از فضای آموزشی هنر ایران در سال‌های اخیر درباره این موضوع با او به گفت‌وگو نشستیم.