مجسمه ساز شیرهای تخریب شده میدان حر کیست؟
![مجسمه ساز شیرهای تخریب شده میدان حر کیست؟](https://static3.honarmrooz.com/thumbnail/4FeGZngwOpD1/Wjk33m53ozfn1xwm_91ZShSepVdJ57L9u4KYATRxvFLvm0NUIsHSg1_K4NJDd_uAbS5okl3lVlK6neSitim8WRJYBjabhd_fvs4JTVT4zikWxZ4jJRk-dg,,/9C6C5F86-C938-4C51-A822-F736F64178B1.jpg)
در پی انتشار تصویر مجسمههای شیر تخریب شده میدان حر در فضای مجازی که واکنش مرد و تا شورای شهر و میراث فرهنگی تهران را برانگیخت، شاپور دیوسالار معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران در جواب مطالبی را عنوان کرد. اینکه شیرهای میدان حر چندان ارزش هنری و تاریخی نداشته و قرار است اثری با ارزش هنری بالا و ماندگار در آن محل جایگزین شود. اما محمدابراهیم لاریجانی که در زمان اضافه شدن مجسمههای شیر به میدان حر، مسؤولیت اداره زیباسازی شهرداری منطقه ۱۱ را داشت، در گفتوگو با ایسنا اعلام کرد که این شیرها هنر دست استاد میرحسن ارژنگ، پسرخاله مرحوم غلامرضا رحیمزاده ارژنگ بوده که با همکاری یکدیگر پیکر نبرد گرشاسب و اژدها را در میدان باغشاه (حر) ساختند، که اتفاقا ارزش هنری داشت و در تخریب آن اشتباه کردهاند.
هنرامروز: در سال ۱۳۸۴ و در دوران مدیریت ابوالقاسم وحدتی در سازمان زیباسازی تصمیم بر این شد تا آثار تاریخی و فرهنگی شهر تهران زنده و بازپیرایی شوند. در پی این تصمیم تحقیقاتی در خصوص چند مورد انجام شد که یکی از انها میدان حر بود. در ان زمان اثری از شیرها در میدان حر نبود و همین شیرهایی که روزهای اخیر تخریب شدند با همکاری استاد میرحسن ارژنگ پسرخاله مرحوم غلامرضا رحیمزاده ارژنگ ساخته شدند: وقتی پیشنهاد زندهسازی شیرهای میدان حر را دادیم ایشان بغض کرد و گفت «جوان تو کجا بودی تا حالا. من ۲۰ سال است خواب استاد را میبینم که غمگین است و درخواست دارد شیرها را که محافظان پیکر گرشاسب هستند، دوباره بسازم...»، حتی گفت حاضر است بیمزد این کار را انجام دهد و فقط هزینه مصالح و کارگاه را ما تامین کنیم. فرایند ساخت آن مجسمهها، جانمایی و اضافه کردن جزئیات دیگر حدود سه ماه زمان و ۴۰ میلیون تومان هزینه برد. استاد روی جزئیات دقت، ظرافت و حساسیت زیادی داشت. معتقد بود مجسمههای شیر دقیقا باید در محل اصلی و قدیمی قرار گیرد و چون خیابانها تغییر کرده و عریض شده بود، پیدا کردن محل اصلی سخت بود. استاد ارژنگ در کارگاه آقای دماوندی کار میکرد، درحالی که طبق گفته ایشان، کارگاه اولیه زیر میدان، در فضایی به وسعت حدودی ۲۰۰ متر بود که ظاهرا بعدها محل آن را پر کرده بودند.